تبلیغات
روزنامه دیواری - راز هسته گداخته ماه در دل سنگ های آپولو 17
لطفا نظر بگذارید...

راز هسته گداخته ماه در دل سنگ های آپولو 17

11 بهمن 87 10:40 ب.ظ

نویسنده : امین شهپری
ارسال شده در: نجوم ،
طی سالهای 1960 و دهه 70 دانشمندان اعلام کردند سنگهایی كه فضانوردان آپولو 17 از ماه به زمین آورده اند تا مدتها آنها را به خود مشغول خواهد كرد. اکنون تجزیه یكی از سنگهایی كه طی این ماموریت جمع آوری شده بود منجر به حل معمای دیرینه ماه شده است.

محققان MIT‌ بررسی های جزئی تری را بر روی كهن ترین سنگ جمع آوری شده توسط آپولو  انجام دادند. اثرات مغناطیسی ثبت شده بر روی این سنگ شواهد محكمی را در اختیار گذاشت كه نشان می دهد 4.2 میلیارد سال پیش ماه همانند زمین امروزی، هسته ای مایع و دینامو داشته است كه یک میدان مغناطیسی قوی را ایجاد می كرده است.

تا پیش از فرستادن آپولو به ماه بسیاری از دانشمندان بر این باور بودند كه اصولاً ماه از بدو پیدایش سرد بوده و سرد خواهد بود و هرگز آنقدر ذوب نخواهد شد كه یك هسته مایع را تشكیل دهد. آپولو نشان داد كه جریان های عظیمی از مواد مذاب در سطح ماه در جریان بوده اند اما این موضوع كه آیا هسته مذاب داشته یا خیر همچنان بحث برانگیز باقیمانده بود. «بن ویس»(Ben Weiss) استادیار علوم سیاره ای دانشگاه MIT و نویسنده اصلی مقاله ای در خصوص کشفیات اخیر كه در 27 دی ماه در روزنامه ساینس به چاپ رسید، می گوید مردم سی سال با هیاهوی بسیار پیگیر این موضوع بوده اند.

 

Image
ماموریت آپویو 17 :: هریسون جك اسمیت در حال قدم زدن بر روی ماه

كیفیت مغناطیسی بسیاری از سنگ های بدست آمده از ماه دانشمندان را متحیر نموده بود. چگونه ممكن است سنگهای ماه مغناطیس باشند اگر ماه هسته ای مغناطیسی نداشته است؟

در میان این سنگها یك سنگ بطور ویژه این موضوع را ثابت می كرد. این سنگ در آخرین ماموریت به ماه با آپولو 17 توسط هریسون جك اسمیت، تنها زمین شناسی كه تا كنون بر ماه قدم نهاده است، جمع آوری شده بود. ویس می گوید : بسیاری از مردم این سنگ را جالب ترین سنگ بدست آمده از ماه می دانند.

 

سنگ های جمع آوری شده توسط آپولو 17

 

«ایان گاریك بتال» سر دبیر روزنامه ساینس می گوید:" این یكی از كهن سال ترین و از اولین نمونه های شناخته شده است، اگر این توصیف كافی نیست باید افزود كه این سنگ از زیباترین سنگهای ماه با تركیبی از كریستال های سبز روشن و شیری است."

 تیم تحقیق اثرات ضعیف مغناطیسی را در نمونه كوچكی از این سنگ با جزئیات بیشتری مورد بررسی قرارداد. به گفته  ایان گاریك، استفاده از یك مغناطیس سنج تجاری مجهز به سیستم رباتیك خودكار  این امكان را به ما داد تا در قیاس با مطالعات پیشین اندازه گیری های بیشتری را در مقیاس بزرگتر و جزئیات دقیق تر انجام دهیم.

این اطلاعات موجب شد تا آنها سایر منابع احتمالی را که از خود اثرات مغناطیسی برجای می گذارند (مانند برخوردهای سهمگین با ماه که به تدریج منجر به ایجاد میدان مغناطیسی موقت در این قمر شده است) رد کنند. اما شواهد حك شده بر سنگهای ماه نشان می داد كه این سنگها میلیون ها سال تحت تاثیر محیط مغناطیسی بوده اند، ‌بنابراین میدان مغناطیسی باید از یك دیناموی مغناطیسی دراز مدت ناشی شده باشد.

Image
قطعه سنگی از ماه که توسط آپولو به زمین آورده شده است

 

ویس معتقد است که این یك نظریه جدید نیست. ‌اما برای مدتهای طولانی یكی از بحث برانگیزترین موضوعات علوم ماه بوده است. میدان مغنطیسی لازم برای مغناطیسی كردن این سنگها می بایست قدرتی معادل یك پنجم میدان مغناطیسی زمین داشته باشد كه این موضوع با تئوری دینامو و نظریه غالب پیدایش ماه ( که طی آن در اثر برخورد یك جرم آسمانی به اندازه مریخ با زمین مقداری از پوسته زمین جدا و به فضا پرتاب شده و پس از گرد هم آمدن ماه را تشكیل داده اند) همخوانی دارد. 

یافته های اخیر نشان داد كه تا چه حد دانسته های ما از نزدیكترین همسایه زمین ناچیز است. ‌همسایه ای كه به زودی در ماموریت ناسا دوباره از آن بازدید خواهیم كرد.

 اگر چه تاكنون شش بار به ماه سفر كرده ایم اما هنوز دانسته هایمان مانند خراش ناچیزی بر سطح این قمر است.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -